ریشههایی که دیده نمیشوند، اما نگه میدارند
دوست عزیز،
گاهی یک دعا نشان میدهد که ایمان فقط حرف نیست، زندگی است. در این شهادت میخوانیم: «پیمان شبانلاری و همه اعضای تیم را به نزد تخت پُر از فیض خدا میسپارم… دعا میکنم هر روز از روح قدوس پُر شوند و قوت تازه بگیرند.» این نوع دعا از جایی میآید که آدم واقعاً به خدا تکیه کرده و فقط برای خودش نمیخواهد.
در ادامهٔ همین دعا آمده است: «دستان محافظ خداوند با شما باشد و زیر چتر محافظت او پایدار بمانید.» این جملهها سادهاند، اما پشتشان یک رابطهٔ واقعی با خداست؛ رابطهای که در آن، اعتماد و آرامش وجود دارد.
مزمور، باب ۱ آیهٔ ۳ مینویسد: «او مانند درختی است که کنار جویهای آب نشانده شده، در فصل خود میوه میدهد.» این تصویر، همین ایمان را نشان میدهد. رشد آرام است، اما واقعی. ریشهها دیده نمیشوند، اما همانها درخت را نگه میدارند.
دوست عزیز، وقتی در دعا میایستی و خدا را در مرکز نگه میداری، ریشههایت قوی میشود. ریشهها دیده نمیشوند، اما زندگیات را محکم میکنند.
سپاس برای وجودت که در این مسیر ایستادهای و ادامه میدهی؛همین پایداری تو، نشانهٔ معجزهای است که خدا در زندگیات در حال ساختن آن است.
پیمان شبانلاری
