اجازه نده ترس کنترلت کند

دوست عزیز،

فرض کن نیمه‌شب از خواب می‌پری. خانه ساکت است، اما یک صدا می‌آید. همان لحظه ذهنت شروع می‌کند بدترین سناریوها را ساختن. چند دقیقه بعد، ضربان قلبت بالا رفته و بدنت سفت شده.بعد چراغ را روشن می‌کنی… و می‌بینی چیزی نبوده.ترس خیلی وقت‌ها همین‌طور کار می‌کند؛ قبل از اینکه چیزی واقعاً اتفاق بیفتد، تو را متوقف می‌کند.

واقعیت این است که ترس همیشه از بیرون نمی‌آید؛ خیلی وقت‌ها از درونت بلند می‌شود و بزرگ‌تر از واقعیت می‌شود. اگر همان‌جا تسلیمش شوی، کم‌کم کنترلت را می‌گیرد. اما اگر ایستادگی و حرکت کنی، قدرتش کم می‌شود.

در رسالهٔ یعقوب، باب ۴ آیهٔ ۷ آمده است:«پس از خدا اطاعت کنید و در مقابل ابلیس مقاومت نمایید تا از شما بگریزد.»

مقاومت همیشه کار بزرگی نیست. گاهی یعنی همان کاری را که می‌ترسی انجام بدهی، قدم‌به‌قدم جلو بروی و عقب نکشی.تو قرار نیست بی‌ترس باشی؛ اما قرار است اجازه ندهی ترس برای تو تصمیم بگیرد.

دوست عزیز، شاید امروز فقط همین کافی باشد: یک قدم برداری، حتی اگر هنوز کمی می‌ترسی.

سپاس برای دلی که می‌ایستد؛تو یک معجزه‌ای.

پیمان شبان‌لاری