وقتی امید دوباره زنده میشود
دوست عزیز،
گاهی انسان به نقطهای میرسد که احساس میکند دیگر توانی برای ادامه ندارد؛ جایی که فکر میکند به آخر خط رسیده است. یکی از دریافتکنندگان ایمیلهای «هر روز یک معجزه» مینویسد که دقیقاً در همین لحظهها، امید دوباره در قلبش زنده میشود. او مینویسد وقتی کم میآورد و خسته است، این پیامها مثل نوری وارد زندگیاش میشوند و اجازه نمیدهند یأس جای خود را در قلبش باز کند.
این شهادت نشان میدهد که امید، اتفاقی نیست. امید نتیجهٔ شنیدنِ مداوم صدای خداست. او مینویسد که از «سیگنالهای پیامهای هرروزه» قوت میگیرد و ایمان دارد که معجزهای بزرگ در راه است؛ معجزهای که زندگیاش را سر و سامان خواهد داد. این ایمان، از خیالپردازی نیامده، بلکه از ماندن در کلام و شنیدنِ پیوستهٔ حقیقت خدا شکل گرفته است.
در کتاب مزامیر، باب ۴۲ آیهٔ ۱۱ آمده است:«ای جان من چرا اینقدر افسردهای؟ چرا اینقدر پریشان گشتهای؟ بر خدا امیدوار خواهم بود، و یکبار دیگر او را حمد خواهم گفت، خدای من و نجاتدهندۀ من.»
این آیه به ما یادآور میشود که حتی وقتی قلب خسته است، توکل میتواند امید را دوباره بیدار کند.
دوست عزیز، اگر امروز احساس میکنی به آخر رسیدهای، این پایان نیست. خدا میداند چگونه درست در همان لحظه، امید را تازه کند. بمان، گوش بسپار و اجازه نده یأس وارد قلبت شود. نوری که امروز میبینی، نشانهٔ کاری است که در راه است.
سپاس برای وجودت که با همهٔ خستگیها، امید را انتخاب میکنی؛تو نشانهای زنده از معجزهای هستی که خدا در حال ساختن آن است.
پیمان شبانلاری
