یکشنبهٔ نخل (آغاز هفتهٔ مقدس)

 دوست عزیز،

امروز «یکشنبهٔ نخل» است؛ روزی‌که عیسی وارد اورشلیم شد و جمعیت با شاخه‌های نخل به استقبالش رفتند.

در انجیل مرقس، باب ۱۱ آیات ۹ و ۱۰ آمده است:«کسانی‌که از جلو و عقب او را همراهی می‌کردند، با فریاد می‌گفتند: «خدا را سپاس باد! مبارک باد آن کسی‌که به‌ نام خداوند می‌آید. فرخنده باد پادشاهی پدر ما داوود که درحال آمدن است! خدا را در عرش بَرین حمد و سپاس باد!»

دوست عزیز، همان مردمی که در آن روز فریاد شادی سر دادند، چند روز بعد ساکت شدند و حتی او را انکار کردند. این فقط یک روایت تاریخی نیست؛ آینه‌ای است برای دلِ ما! چقدر زود می‌شود خدا را ستایش کرد وقتی همه‌چیز مطابق میل ماست و چقدر سخت می‌شود برای ایستادن، وقتی مسیر به صلیب نزدیک می‌شود. هفتهٔ مقدس از همین‌جا شروع می‌شود: از تضادِ میان هیجانِ جمعیت و تصمیمِ استوارِ مسیح.

یکشنبهٔ نخل به ما یادآوری می‌کند که پادشاهیِ خدا با قدرتِ نمایشی نمی‌آید، با فروتنی می‌آید. عیسی با اسب جنگی وارد نشد؛ آرام و بی‌ادّعا آمد تا راهِ نجات را بگشاید. این آغازِ هفته‌ای است که در آن، عشق تا نهایت پیش می‌رود.

دوست، امروز از خودت بپرس: من در این هفته با چه انتظاری به استقبال عیسی می‌روم؟ فقط برای برکت می‌روم و یا برای همراهی تا پایان؟

اگر دلت آماده است، این هفته را آگاهانه شروع کن؛ با مکث، با صداقت و با قلبی که می‌خواهد واقعاً حقیقت را دنبال کند.

سپاس که در این مسیر می‌ایستی و شتاب‌زده عبور نمی‌کنی،حضور تو می‌تواند نشانه‌ای از همان پادشاهیِ آرام و نجات‌بخش باشد.

پیمان شبان‌لاری