قانون دلهای پُر
دوست عزیز،
یک روز سوار تاکسی شدم و بهسمت فرودگاه میرفتیم و در مسیرِ درست حرکت میکردیم که ناگهان ماشینی بیهشدار از جای پارک بیرون آمد و درست جلوی ما ایستاد. رانندۀ تاکسی با تمام توان ترمز گرفت. ماشین سُر خورد و فقط چند سانتیمتر مانده بود که تصادف کنیم. اگر کمی دیرتر واکنش نشان میداد، حادثهای جدی رخ میداد.
رانندۀ آن ماشین برگشت و با عصبانیت شروع به دادزدن کرد. اما رانندۀ تاکسی فقط لبخند زد و با آرامش دست تکان داد. تعجب کردم و پرسیدم: «چرا اینطور برخورد کردی؟ او نزدیک بود جان ما را به خطر بیندازد.»
راننده گفت: «خیلی از آدمها دلهایی پُر دارند؛ پُر از خشم، رنج، فشار و ناامیدی. وقتی اینها در دل جمع میشود، بالاخره جایی سَرریز میکند. گاهی آن را روی کسی خالی میکنند که اصلاً نقشی در دردشان ندارد. اگر مراقب نباشی، بارِ دل آنها را برمیداری و با خودت به خانه و زندگیات میبری.»
بعد آرام گفت: «بهتر است مهربان بمانی، رد شوی و اجازه ندهی تلخیِ دیگران وارد قلبت شود.»
در کتاب امثال، باب ۱۵ آیۀ ۱ آمده است:«جواب ملایم خشم را فرو مینشاند، اما جواب تند آن را بر میانگیزاند.»
دوست عزیز، امروز اگر با خشونت یا تندی روبهرو شدی، یادت باشد لازم نیست آن را در دل نگه داری. تو میتوانی سبک بمانی و راهت را ادامه بدهی.
سپاس برای دلی که آرام میماند،تو یک معجزهای.
پیمان شبانلاری
