آرامیای که در انتظار برای خدا شکل میگیرد
دوست عزیز،
گاهی یک آیه، درست در زمان مناسب، قلب را آرام میکند. یکی از دریافتکنندگان ایمیلهای «هر روز یک معجزه» مینویسد که آیهٔ امروز قلبش را لمس کرده تا آرام بماند:«در حضور خداوند آرام باش و با صبر منتظر او باش. نگران کسانی که با حیلهگری در زندگی موفق میشوند، نباش.»
او مینویسد زندگیاش پر از درد، غم و بیعدالتی بوده؛ بیاحترامیها دیده و حقش پایمال شده و توان از جانش رفته است. روزهایی بوده که او و دخترش زجه زدهاند و ناله کردهاند. اما در همان روزها، آرامی خدا قلبشان را آرام کرده است. او شهادت میدهد که هر روزش را به خدا سپرده؛ خدایی که برای او و دخترش میجنگد.
این شهادت نشان میدهد آرامیِ واقعی، بیدردی نیست؛ بلکه ایستادن است. ایستادن در حضوری که میداند عدالت نهایی در دست خداست. او مینویسد دانستنِ اینکه کسی در گوشهای دیگر از جهان به یادش هست و پیامهای پر برکت میفرستد، خانهٔ روحش را تازه میکند و هر روز را به هدیهای نو بدل میسازد.
در مزامیر، باب ۳۷ آیهٔ ۷ آمده است:
«در حضور خداوند آرام باش و با صبر منتظر او باش. نگران کسانی که با حیلهگری در زندگی موفّق میشوند، نباش.»
دوست عزیز، اگر امروز زیر فشار بیعدالتی هستی، آرام بمان و منتظر او باش. خدایی که میبیند، میشنود و مدافع توست، تو را رها نخواهد کرد.
سپاس برای وجودت که در میان طوفان، آرامی را انتخاب میکنی؛تو گواهی زنده از نوری هستی که خاموش نمیشود.
پیمان شبانلاری
