کدام را تغذیه میکنی
دوست عزیز،
پدربزرگی روزی با نوهاش از حال دلش حرف میزد. گفت: «حس میکنم در درونم دو گرگ با هم میجنگند. یکی پر از خشم، انتقام و خشونت است. دیگری آرام، مهربان و دلسوز.»نوه با کنجکاوی پرسید: «کدامشان برنده میشود؟»پدربزرگ مکثی کرد و گفت: «همانی که به او غذا میدهم.»
این داستان ساده، تصویری روشن از زندگی درونی ماست. در دل هرکدام از ما کشمکشی جریان دارد. هر روز، با فکرها، حرفها و انتخابهایمان تصمیم میگیریم کدام صدا قویتر شود. هیچکدام از این گرگها خودبهخود ناپدید نمیشوند؛ این توجه ماست که یکی را رشد میدهد و دیگری را ضعیف میکند.ایمان مسیحی این نبرد را انکار نمیکند، اما راه را نشان میدهد. وقتی دل و ذهنمان را به روح خدا میسپاریم، کمکم میوهای تازه در ما شکل میگیرد؛ نه با زور، بلکه از طریق تغذیهٔ درست.
در رسالهٔ غلاطیان، باب ۵ آیهٔ ۲۲ - ۲۳ آمده است:« امّا ثمرهای که روحالقدس به بار میآورد محبّت، خوشی، آرامش، بردباری، مهربانی، خیرخواهی، وفاداری، فروتنی و خویشتنداری است.»
دوست عزیز، شاید امروز لازم نباشد با خودت بجنگی؛ شاید فقط لازم است آگاهانه انتخاب کنی به کدام صدا غذا بدهی.
سپاس برای دلی که آگاهانه انتخاب میکند؛تو یک معجزهای.
پیمان شبانلاری