در یک قایق هستیم
دوست عزیز،
داستان کوتاهی هست دربارهٔ دو مرد که با هم در یک قایق روی دریا بودند. یکی از آنها شروع کرد به سوراخ کردن کف قایق. مرد دیگر با نگرانی گفت: «داری چهکار میکنی؟ قایق سوراخ میشود!» اما او با خونسردی جواب داد: «نگران نباش، دارم فقط سمت خودم را سوراخ میکنم.»این داستان ساده، حقیقت مهمی را به یادمان میآورد. ما خیلی وقتها فکر میکنیم بعضی کارها فقط به خودمان مربوط است. تصمیمهایی که میگیریم، حرفهایی که میزنیم، بیتوجهیهایی که داریم. اما فراموش میکنیم که در زندگی، خیلی جاها تنها نیستیم. خانواده، محل کار، کلیسا، جامعه؛ همه شبیه یک قایقاند. کاری که من میکنم، حتی اگر فکر کنم «سمت خودم» است، میتواند همه را تحت تأثیر قرار دهد.خدا ما را مسئول همدیگر دانسته است. نه برای کنترل، بلکه برای مراقبت. برای اینکه بدانیم انتخابهای ما بیاثر نیستند و رفتار ما فقط به خودمان ختم نمیشود.
در رسالهٔ غلاطیان، باب ۶ آیهٔ ۲ آمده است:«بارهای یکدیگر را حمل کنید و به این طریق فرمان مسیح را بهجا خواهید آورد.»
دوست عزیز، شاید امروز وقتش باشد قبل از هر کاری از خودت بپرسی: این انتخاب، قایق ما را سالمتر میکند یا آسیبپذیرتر؟
سپاس برای دلی که مسئولیت را جدی میگیرد؛تو یک معجزهای.
پیمان شبانلاری
