وقتی نامت صدا میشود و آرامش میآید
دوست عزیز،
گاهی امنیت از جایی میآید که ساده به نظر میرسد، اما اثرش عمیق است. یکی از دریافتکنندگان ایمیلهای «هر روز یک معجزه» مینویسد که وقتی نام خودش را در پیام میبیند، احساس میکند کسی واقعاً با او حرف میزند. او مینویسد دیدن نامش، در او امیدی جدی ایجاد میکند و این حس را میدهد که مسیح از همین راه با او سخن میگوید. این تجربه برای او فقط دلگرمی نیست، بلکه حفاظی است در برابر ترس و آشفتگی.
او مینویسد همین امروز از خوابی وحشتناک بیدار شده است. در همان لحظه، بدون مکث، ایمیل را باز کرده و پیام را خوانده است. او مینویسد آنچه خوانده، برایش بسیار زیبا بوده و آرامشی واقعی به او داده است. این آرامش، واکنشی لحظهای نبوده؛ نتیجهٔ شنیدن پیامی بوده که درست در زمان نیاز رسیده است.
این شهادت یادآور حقیقتی روشن است: خدا انسان را به نام میشناسد و وقتی نامت صدا زده میشود، یعنی دیده شدهای. در اشعیا، باب ۴۳ آیهٔ ۱ آمده است:
«… من تو را به نام خواندهام و تو به من تعلّق داری.»
این آیه نشان میدهد شناخت خدا شخصی و دقیق است، نه کلی و دور.
دوست عزیز، اگر امروز نامت تو را آرام کرد و پیامی ترس را کنار زد، بدان که این تصادف نیست. خدا راه حرفزدن با تو را میداند و در زمان درست، صدایش را به تو میرساند.
سپاس برای وجودت که این امنیت را میپذیری و در آن میایستی؛
بودنت یادآور این است که تو نیز نشانهای از معجزهای هستی که خدا به ظهور میآورد.
پیمان شبانلاری
