وقتی ارزشمندی دوباره ساخته میشود
دوست عزیز،
گاهی زخمهایی که از کودکی با ما آمدهاند، سالها بیصدا زندگی را شکل میدهند. یکی از دریافتکنندگان ایمیلهای «هر روز یک معجزه» مینویسد که از بدو تولد، بهدلیل دختر بودن، پذیرفته نشدن را تجربه کرده است. او مینویسد مادرش نتوانست او را بپذیرد و همین باعث شد سالها با احساس حقارت و بیارزشی زندگی کند، بهطوری که زندگی برایش معنا نداشت.
او مینویسد اما با ایمان آوردن و شرکت در کلیسا و دریافت ایمیلهای «هر روز یک معجزه»، این احساسها کمکم در او رو به خاموشی رفتهاند. او مینویسد امروز دیگر از جنسیت خود رنج نمیبرد و یاد گرفته به خودش بگوید: «شکر برای بودنم». این تغییر تدریجی، برای او نشانهٔ کار خداست که آرام و پیوسته درون انسان را ترمیم میکند.
او با شکرگزاری مینویسد که جملهٔ پایانی ایمیلها، وقتی میخواند «سپاس برای وجودت»، در او واکنشی زنده ایجاد میکند و خودش هم در پاسخ میگوید: «شکر برای وجود شما». این تعامل ساده، اما واقعی، به او احساس ارزشمندی میدهد.
در مزامیر، باب ۱۳۹ آیهٔ ۱۴ آمده است:
«تو را میستایم، زیرا مرا به گونهای عجیب ساختهای.»
این آیه یادآور این حقیقت است که ارزش انسان از نگاه خدا تعیین میشود، نه از تجربههای تلخ گذشته.
دوست عزیز، اگر امروز هنوز ردّ زخمهای قدیمی را حس میکنی، بدان که خدا همچنان در حال بازسازی توست. آنچه سالها تو را تحقیر کرده، قرار نیست آیندهات را تعریف کند.
سپاس برای وجودت که اجازه میدهی ارزش واقعیات دوباره ساخته شود؛
بودنت نشانهای از معجزهای است که خدا آرامآرام آشکار میکند.
پیمان شبانلاری
