محبت پایدار

دوست عزیز،

گاهی عشق واقعی در جایی دیده می‌شود که هیچ چشم انسانی آن را ضروری نمی‌داند.مرد سالخورده‌ای هر صبح با اشتیاق به خانهٔ سالمندان می‌رود تا با همسرش صبحانه بخورد. همسری که به‌خاطر فراموشی، پنج سال است او را نمی‌شناسد و حتی نمی‌داند آن مرد کیست؛ اما وقتی از او می‌پرسند: "چرا هر روز می‌روی؟"، آرام و با لبخند می‌گوید:"او من را نمی‌شناسد، اما من هنوز می‌دانم او کیست."

این جمله، تصویری واقعی از وفاداری و محبت پایدار است؛ همان محبتی که مسیح درباره‌اش به ما می‌آموزد. محبتی که بر احساساتِ لحظه‌ای بنا نشده، بلکه بر اراده‌ای که تصمیم می‌گیرد وفادار بماند استوار است.

در نامهٔ اول به قرنتیان، باب ۱۳ آیۀ ۷ آمده است:«محبت با همه‌چیز مدارا می‌کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه‌حال پایداری می‌کند.»

دوست عزیز، شاید تو هم در جایگاهی هستی که باید وفادار بمانی، حتی وقتی نتیجه‌ای نمی‌بینی. شاید محبت تو شناخته نمی‌شود یا تلاشت دیده نمی‌شود؛ اما ارزشِ محبت به "شناخته شدن" نیست؛ به درست‌بودن است.

هر کاری که با محبت انجام می‌دهی، در آسمان ثبت می‌شود، حتی اگر روی زمین کسی آن را نبیند.امروز به یاد داشته باش: عشقِ واقعی هیچ‌وقت بیهوده نیست!

سپاس برای وجودت،باشد که خدا محبت پایدار را در دلت زنده نگه دارد!

پیمان شبان‌لاری

(دریافت این پیام‌ها فقط از طریق ثبت‌نام شخصی انجام می‌شود.)