زیباییای که فقط از دل ترَکهای تو پیداست
دوست عزیز،
گاهی فکر میکنیم نقصها، شکستها یا کمبودهای ما، مانعی برای ارزشمندبودن است. اما افسانهٔ آبکش و کوزهٔ ترکدار حقیقت دیگری را نشان میدهد. کوزهای بود که ترک داشت و هر روز فقط نیمهپر به خانه میرسید. دو سالِ تمام خجالتزده و شرمگین بود، چون فکر میکرد همهٔ وظیفهاش را انجام نمیدهد.
اما آبکش حقیقت را برایش آشکار کرد. گفت که سالهاست در سمت آن کوزه، بذر گل کاشته و همان آبِ نشتکرده در مسیر، باغچهای از گلهای زیبا ساخته است. کوزهای که بهظاهر ناکامل بود، سرچشمهٔ زیبایی شده بود.
در نامۀ دوم به قرنتیان، باب ۱۲ آیۀ ۹ آمده است: «قدرت من در ضعف تو کامل میگردد.»
دوست عزیز، ممکن است تو هم امروز احساس کنی ترسی، ضعفی، یا گذشتهای داری که تو را ناقص جلوه میدهد. شاید فکر کنی کم میآوری یا به اندازهٔ دیگران مفید نیستی. اما خدا درست همانجایی که ترک داری، نوری میتاباند که مخصوص توست. چیزهایی که تصور میکنی نقطهضعفاند، شاید همان ابزارهایی باشند که خدا از طریقشان گلهای تازهای در مسیر زندگی تو و دیگران میرویاند.
پس اگر جایی از زندگیات مثل آن کوزه «میچکد» یا کامل به مقصد نمیرسد، نترس. خدا میبیند، میداند و از همین جاها کارهای زیبا میسازد. تو فقط حرکت کن!
سپاس برای زیباییِ پنهانی که همراه داری،تو یک معجزهای!
پیمان شبانلاری
(دریافت این پیامها فقط از طریق ثبتنام شخصی انجام میشود.)
