هدیهای که همین لحظه پیشِ روی توست
دوست عزیز،
گاهی بیآنکه بفهمیم، تمام زندگی را در حسرتِ فصل بعد میگذرانیم. وقتی جوانیم، بزرگشدن را میخواهیم. وقتی بزرگ میشویم، دلمان آرامشِ پختگی را میطلبد. وقتی به میانسالی میرسیم، حسرت روزهایی را میخوریم که با شتاب از کنارشان گذشتیم. و زمانیکه سالها از ما عبور کرده، تازه میفهمیم چقدر کم در «همان لحظهای» بودیم که خدا برایمان مهیا کرده بود.
در نامه به فیلیپیان، باب ۴ آیۀ ۱۱ آمده است:«آموختهام که در هر حالتی که باشم، قناعت کنم.»
دوست عزیز، این کلام یک دعوت است. دعوتی به آگاهی، به حضور، به زندگی در همین لحظه! خدا تو را اتفاقی در این زمان قرار نداده است. امروز، همان زمانی است که او میخواهد تو رشد کنی، قوت بگیری و زیبایی را ببینی. نه دیروز قابل بازگشت است و نه فردا تضمینی دارد؛ اما امروز، در دستان توست!
پس امروزت را زندگی کن.نه با عجله، بلکه با سپاسگزاری.نه با مقایسه، بلکه با اعتماد.نه با حسرتِ فردا، بلکه با ایمان به اینکه خدا همین لحظه را بهعنوان هدیهای مقدس در اختیارت گذاشته است.
سپاس برای حضورت در این روز،تو یک معجزهای!
پیمان شبانلاری
(اگر حس میکنی کسی هست که این پیامها میتواند به کارش بیاید، خودش میتواند برای دریافتشان ثبتنام کند.)
