شادی که، وقتی میبخشی، چند برابر به تو برمیگردد
دوست عزیز،
در نامه به رومیان، باب ۱۲ آیۀ ۱۰ آمده است:
«یکدیگر را با محبّت مسیحایی دوست بدارید و هرکس به دیگری بیشتر از خود احترام نماید.»
این یعنی، شادیِ واقعی وقتی پیدا میشود که اول به شادیِ دیگران فکر کنیم.
روزی کشیشی به هر عضو کلیسا یک بادکنک داد تا آن را باد کنند، نامشان را رویش بنویسند و وسط سالن بیندازند. وقتی همهٔ بادکنکها قاطی شد، فقط پنج دقیقه زمان داد تا هرکس بادکنک خودش را پیدا کند. سالن پر از سروصدا و دویدن شد، امّا هیچکس موفق نشد.
کشیش گفت: «حالا اولین بادکنکی را که پیدا میکنید بردارید و به صاحب نامش بدهید.» اینبار در کمتر از یک دقیقه، هر نفر بادکنک خودش را داشت.
بعد لبخند زد و گفت: «شادی هم همین است. وقتی فقط دنبال شادیِ خودت هستی، پیدایش نمیکنی. امّا وقتی شادی را به دیگری میبخشی، شادیِ خودت هم سراغت میآید.«
دوست عزیز، این حقیقت در زندگیِ ما هم جاری است. وقتی امروز دل کسی را سبک میکنی، خدا دل تو را چند برابر سبکتر میکند. وقتی لبخندی را به چهرهٔ دیگری هدیه میدهی، انگار خدا لبخند خودش را در جانت مینشاند.
پس همین امروز یک کار کوچک برای شادیِ یکی از اطرافیانت انجام بده. شاید همان کار کوچک، درهای تازهای از آرامش و قوت را در زندگی تو باز کند.
سپاس برای قلب سخاوتمندت،تو یک معجزهای!
پیمان شبانلاری
(اگر حس میکنی کسی هست که این پیامها میتواند به کارش بیاید، خودش میتواند برای دریافتشان ثبتنام کند.)
