بزرگی در سکوت و فروتنی دیده میشود
دوست عزیز،
در زندگیِ همهٔ ما کسانی هستند که اختیار بیشتری دارند؛ مدیر، سرپرست، استاد یا حتی یکی از اعضای خانواده. اشتباه رایجی که خیلیها مرتکب میشوند این است که برای دیدهشدن، استعدادهایشان را بسیار زیاد به نمایش میگذارند. اما این رفتار همیشه نتیجهٔ خوبی نمیدهد. گاهی همین زیادهنمایی، احساس ناامنی یا تهدید را در دل شخص بالادست ایجاد میکند و رابطهای که میتوانست سالم باشد، تبدیل به میدان رقابت و سوءتفاهم میشود.
در کتاب امثال، باب ۲۷ آیۀ ۲ نوشته شده:
»هرگز از خودت تعریف نکن؛ بگذار دیگران تو را بستایند.«
این آیه دقیقاً به همین حقیقت اشاره میکند.
دوست عزیز، فروتنی یعنی تواناییات را پنهان نکنی، اما آن را در قالب رقابت و جلوزدن از دیگران هم ارائه ندهی. یعنی بدرخشی، اما چنانکه نور تو باعث خاموششدن دیگری نشود. یعنی موفقیتات را جشن بگیری، اما طوریکه طرف مقابل احساس نکند تو میخواهی جای او را بگیری.
حتی گاهی بهترین کار این است که اجازه دهی او هم در موفقیتات سهم داشته باشد. وقتی حس میکند رشد تو تهدید نیست، بلکه فرصتی برای همکاری است، راه پیشرفتات پایدارتر و امنتر میشود.
امروز از تو دعوت میکنم فروتنیِ آگاهانه را تمرین کنی. باقدرت باش، اما بینیاز از نمایش! باایمان باش، اما بینیاز از اثبات!
دعا میکنم خداوند حکمتی عمیق به تو بدهد تا بدرخشی، اما در صلح؛ پیشرفت کنی، اما بدون رقابت و رشد کنی، بدون اینکه رابطهها آسیب ببیند.
سپاس برای روح آرام و خردمندت،تو یک معجزهای!
پیمان شبانلاری
(دریافت این پیامها فقط از طریق ثبتنام شخصی انجام میشود.)
